Brazilië

Het tribunaal van justitie in São Paulo heeft vandaag het verzoek tot voorlopige invrijheidsstelling van het koppel Alexandre Nardoni en Anna Carolina Jatobá afgewezen. Rechter Caio Canguçu de Almeida motiveerde zijn besluit met te stellen dat de opsluiting op “brede fundamenten” rust na een “zorgvuldig onderzoek” en dat een nieuwe invrijheidsstelling die limieten zou inhouden voor de beschuldigden geen zin heeft. De rechter klasseerde de misdaad als bijzonder zwaar en uitgevoerd op een extreem schokkende manier. Hij vermeldde ook dat het duidelijk was dat het koppel geprobeerd heeft om sporen van de misdaad uit te wissen.

De beslissing van de rechter moet nog bevestigd worden door twee andere rechters (over 20 dagen), maar dat is eerder een formaliteit. De advokaten van het duo gaan die bevestiging niet afwachten en zullen een nieuw verzoek van “habeas corpus” indienen in beroep, bij het STJ (Superior Tribunal de Justiça) in de hoofdstad Brasília.

Er was vandaag ook voor het eerst een protest tegen die advokaten zelf. Een kleine groep mensen schold de advokaten uit voor “advogados de bandidos” en “assassinos de criança” (kindermoordenaars) tijdens een straat interview.

De (echte) moeder en dochtertje in gelukkiger tijden

De biologische moeder van Isabella, Ana Carolina Cunha de Oliveira, sprak voor het eerst over de zaak in een uitgebreid televisie interview dat vorige zondag uitgezonden werd. Het was een zeer emotioneel gesprek. Ana Carolina sprak over het pijnlijke verlies van haar dochtertje, maar ook over de mogelijke reden waarom het kind om het leven kwam. Dat was volgens haar jaloersheid vanwege de stiefmoeder Anna Carolina Jatobá. Waarom die jaloersheid bestond kon ze niet uitleggen.

Isabella werd gewurgd en uit het raam gegooid van de zesde verdieping van een flatgebouw op zaterdag 29 maart. Voor de politie staat het vast dat de vader Alexandre en stiefmoeder Anna Carolina Jatobá schuldig zijn. Meer over deze zaak kan u vinden in vorige berichten op dit weblog.

Débora Nascimento & Flávia Alessandra

Voor nogal wat buitenlanders betekent Brazilië eerder een bepaalde voorstelling in het hoofd dan werkelijk een fysiek land. De bekende journalist John Fitzpatrick omschreef dit fenomeen ooit op deze manier: “These people are mental imperialists who sack Brazil for what they can get out of it and make it their own. Some of them do this without even setting foot in the place“. Even een kijkje nemen op diverse fora over Brazilië bevestigt de indruk dat sommigen erover praten zonder er ooit geweest te zijn. Dit is soms ook het geval wanneer het over Braziliaanse vrouwen gaat. Een van de redenen waarom een buitenlander zich aangetrokken kan voelen tot Brazilië is de “sex appeal” van het land. Vele buitenlanders associëren Brazilië voornamelijk met voetbal en karnaval. Ieder jaar zien duizenden mensen in andere landen beelden van halfnaakte meisjes, dansend in de straten van Rio de Janeiro of Salvador. Die meisjes zien er veel gelukkiger en meer sexy uit dan de mooiste modellen op de catwalks van ’s werelds mode centra die vaak nogal kunstmatig overkomen. Er is geen kritiek op al die Braziliaanse vrouwelijke uitbundigheid, zelfs niet in Brazilië dat toch nog steeds een overwegend katholiek land is. Bij een vergelijk tussen het Braziliaanse karnaval waar mensen zingend en dansend defileren bij een temperatuur van 30 graden Celsius en een karnavalsoptocht in Keulen met hoempa hoempa muziek en rode neuzen van de koude is het niet moeilijk om een winnaar aan te duiden.

(more…)

Het verkeer in de Braziliaanse grote steden is hels. De voorbije vrijdag werd er een historisch record gevestigd in São Paulo: 266 kilometers file! Een verkeersspecialist meent dat het niet langer dan vijf jaar zal duren vooraleer het verkeer in deze stad volledig tot stilstand komt. De vooruitzichten in andere steden zijn al even schrikwekkend.

De verkeersproblemen van São Paulo zorgen voor monsterfiles, geïrriteerde en zenuwachtige automobilisten, mensen die telaat komen op afspraken, annuleringen van afspraken. Het is er zo erg dat er nauwelijks nog sprake kan zijn van piekuren, het is tegenwoordig de ganse dag rush. In Rio de Janeiro wordt de opening tussen de ochtend- en avondspits steeds kleiner. Vanaf 16u kan er nauwelijks nog gereden worden, en dit tot zowat 20u. Idem dito voor Porto Alegre (Rio Grande do Sul) en Belo Horizonte (Minas Gerais). Frequente en ondraaglijke files zijn niet langer het privilege van monsterstad São Paulo. De verkeerssituatie in die vier steden kan vergeleken worden met een hartpatiënt: hun dagen zijn geteld en een stilstand in de niet zo verre toekomst is zo goed als zeker.

Pas ingewijd: de “Ponte Estaiada”, een brug die het verkeer tussen
de zona oeste en zona sul van São Paulo aanzienlijk zou moeten verlichten.

In de jongste vier jaar steeg het aantal voertuigen met 40% meer dan de voorziene groei. Aan dit ritme zal het aantal voertuigen over tien jaar verdubbeld zijn. Enkel al in São Paulo rijden er op dit moment meer dan zes miljoen rond, een aantal dat iedere dag angstwekkend aangroeit.

Autofabrikanten doen gouden zaken en kondigden aan dat er dit jaar in totaal bijna 5 biljoen dollar zal geïnvesteerd worden in dit land, eveneens een historisch record. Het grootste deel van deze investeringen is bedoeld om de productiecapaciteit op te drijven. Brazilië nam vorig jaar de zevende plaats in als grootste autoproducent ter wereld en de achtste plaats als autoconsument. Met de investeringen wordt verwacht dat Brazilië Frankrijk zal voorbijsteken betreffende productie van voertuigen, en Engeland, Italië en Frankrijk betreffende de verkoop ervan.

Vrijdagmorgen was er weer veel spanning in de favela’s van de zona Oeste en zona Sul van Rio de Janeiro. Minstens zeven mensen kwamen om het leven in vuurgevechten tussen de politie en de drugstrafikanten op de “morros” (heuvels) van Pedreira, Lagartixa en Quitanda. Tussen de doden bevond zich een van de meest gevreesde bandieten die bekend stond onder de naam “Churrasquinho” (verkleinwoord van barbeque). Die naam kreeg hij omwille van zijn reputatie om zijn vijanden levend te verbranden. Er werden een hoop wapens en drugs in beslag genomen. Detail: onder de wapens was er eentje van Belgische afkomst, gemaakt in de wapenfabriek van Herstal. Hiermee heeft de Belgische wapenindustrie de twijfelachtige eer een bijdrage te leveren tot de vele doden die hier in Rio de Janeiro vallen.

Made in Herstal, Belgium

Het feit dat er zeven bandieten gedood werden is bijna dagelijkse kost en de murw geslagen bevolking maakt er zich niet druk over. Velen halen zelfs hun schouders op en zeggen laconiek: “Menos sete vagabundos” (weeral zeven vagebonden minder). Het is een feit dat de Brazilianen eerder tolerant zijn, maar dat was wel even anders met betrekking tot de zaak Nardoni waar het koppel Alexandre Nardoni en Anna Carolina Jatobá uiteindelijk van moord beschuldigd werden op het vijfjarige meisje Isabella Nardoni (respectievelijk dochter en stiefdochter van het duo) dat gewurgd werd en uit het raam werd gegooid vanuit de zesde verdieping van een flatgebouw, een val van 20 meter.

(more…)

Nova Friburgo

Deze week wordt het 190-jarige bestaan gevierd van de stad Nova Friburgo, het enige Braziliaanse Município dat door een koninklijk decreet ontstond. Nova Friburgo maakt deel uit van de Serra dos Órgãos, de bergachtige streek ten noorden van Rio de Janeiro. De stad ligt op 847 m boven zeespiegel en is nationaal & internationaal bekend voor zijn toeristische en commerciële attracties. Het klimaat is gematigd met gemiddelde temperaturen tussen 12° and 24° C. Nova Friburgo is van oorsprong een Zwitserse kolonie, er zijn vele goede hotels, pousada’s, restaurants. De natuur is er erg mooi, het is een van die plaatsen waar het karakter van het Atlantische regenwoud bewaard werd, meer, in ere gehouden wordt.

De trap naar de Pico da Caledônia

De “Pico da Caledônia”, 2219m boven de zeespiegel biedt fantastische panorama’s en mogelijkheden voor deltavliegers. U moet wel eerst een tocht van 6km naar boven maken, maar het loont de moeite. De Caledônia berg ligt in het district Cascatinha, 9km buiten Nova Friburgo. Het hoogste deel wordt gecontroleerd door Petrobras (Petróleo Brasileiro S.A.) en is enkel toegankelijk na identiteitscontrole. De laatste klim gebeurt via een voortreffelijke & veilige trap met 640 tredes.

Encontro dos Rios, Lumiar

Het district Lumiar ligt op 33 km afstand van Nova Friburgo. U vindt er hippies (!), goedkope pensionnetjes, watervallen, rivieren, wandelpaden, watersporten. Niet te missen, uitstapjes naar: São Pedro da Serra (met een gastronomische route), Boa Esperança, Boa Esperança de Cima en de watervallen Poço Feio, Poço Mágico, Poço Belo, Indiana Jones, Poço Verde en Encontro dos Rios. Lumiar is bijzonder mooi, een “must-see” voor eenieder die naar Nova Friburgo gaat.

De Braziliaanse minister van landsverdediging Nelson Jobim kondigde gisteren een nieuw decreet aan van president Lula dat bepaalt dat het Braziliaanse leger voortaan militaire eenheden moet hebben binnen de gebieden die aan de “indígenas” (de “aboriginals” van Brazilië) toegekend werden en die aan de grenzen van Brazilië liggen. De plannen zouden moeten uitgevoerd worden tijdens het tweede semester van dit jaar, vrijwel meteen dus. Met deze maatregel snoert Lula de mond van enkele heethoofden bij het Braziliaanse leger die menen dat de soevereiniteit van het land in het gedrang werd gebracht door het toekennen van die gronden aan de Indianen. Een en ander heeft natuurlijk alles te maken met de crisis in het reservaat Raposo Serra do Sol waar het deze week tot ernstige schermutselingen kwam tussen een fazendeiro en een groepje Indianen.

Nelson Jobim, Braziliaanse minister van landsverdediging

Jobim zei: “Laten we één ding heel duidelijk stellen: de reservaten zijn Braziliaanse gronden, eigendom van de “União” waar de indianen het vruchtgebruik van krijgen. Er is hier geen Indiaanse natie of een Indiaanse volk, er zijn wel Brazilianen die Indianen zijn. Onze strategie bestaat erin om onze grenzen te beveiligen. Er bestaan organisaties die vinden dat het leger niet aanwezig mag zijn in de reservaten zonder de toelating van de Indianen. Wij moeten echter de Braziliaanse constitutie respecteren en niet de verklaringen van de Verenigde Naties. Wij zullen de aanwezigheid van het leger, de marine en de luchtmacht gevoelig opvoeren in het Amazonië-gebied“.

Ondertussen dreigt er onenigheid tussen de gouverneur van Roirama die de rijsttelers openlijk steunt en president Lula die al even openlijk kritiek gaf op de gouverneur. De fazendeiro in kwestie bevindt zich op dit moment in Brasília, samen met zijn zoon en vijf van zijn pistoleiros die het vuur openden op de Indianen. Ze staan onder arrest maar zullen waarschijnlijk snel worden vrijgelaten zoals dat meestal gebeurt in dit land waar de “impunidade” (straffeloosheid) nog steeds meer regel dan uitzondering is. Lula gaf eveneens kritiek op het leger. Zonder namen te noemen gaf hij af op generaal Augusto Helena en zei dat er in het gebied nogal wat militairen waren die tegelijk Indiaan zijn. Nogal wat “vaderlandslievende” Brazilianen zijn in hun nopjes met de maatregel van Lula en de verklaringen van Nelson Jobim. De kritieken vanuit het buitenland liggen velen erg zwaar op de maag.

Veertig dagen na de gruwelijke misdaad die het leven kostte aan het vijfjarige meisje Isabella Nardoni werden de vader en stiefmoeder van het kind officieel in beschuldiging gesteld van moord. Isabella werd op zaterdagavond 29 maart kort voor middernacht aangetroffen in de voortuin van een modern en goed beveiligd appartementsgebouw in São Paulo. Het ter hulp geroepen brandweerkorps probeerde het kind te reanimeren gedurende 34 minuten, maar zonder succes. Isabella overleed in de ambulance, tijdens het transport naar een ziekenhuis. De vader van het meisje, Alexandre Nardoni (29) en haar stiefmoeder Carolina Trotta Peixoto Jatobá werden naar een politiekantoor gebracht voor een ondervraging, kort na de vaststelling van het overlijden. Isabella woonde bij haar biologische moeder, Ana Carolina Cunha de Oliveira, en bezocht haar vader om de twee weken. Na een preventieve aanhouding van enkele dagen werden Alexandre en Anna Carolina in vrijheid gesteld middels een “habeas corpus”, ingediend door hun advocaten. Nadien begon de politie een onderzoek dat weken in beslag zou nemen.

(more…)