Koppel Nardoni - Jatobá beschuldigd mei 8, 2008
Posted by Observer in Actueel.Tags: Alexandre Nardoni, Anna Carolina Jatobá, Isabella Nardoni
trackback
Veertig dagen na de gruwelijke misdaad die het leven kostte aan het vijfjarige meisje Isabella Nardoni werden de vader en stiefmoeder van het kind officieel in beschuldiging gesteld van moord. Isabella werd op zaterdagavond 29 maart kort voor middernacht aangetroffen in de voortuin van een modern en goed beveiligd appartementsgebouw in São Paulo. Het ter hulp geroepen brandweerkorps probeerde het kind te reanimeren gedurende 34 minuten, maar zonder succes. Isabella overleed in de ambulance, tijdens het transport naar een ziekenhuis. De vader van het meisje, Alexandre Nardoni (29) en haar stiefmoeder Carolina Trotta Peixoto Jatobá werden naar een politiekantoor gebracht voor een ondervraging, kort na de vaststelling van het overlijden. Isabella woonde bij haar biologische moeder, Ana Carolina Cunha de Oliveira, en bezocht haar vader om de twee weken. Na een preventieve aanhouding van enkele dagen werden Alexandre en Anna Carolina in vrijheid gesteld middels een “habeas corpus”, ingediend door hun advocaten. Nadien begon de politie een onderzoek dat weken in beslag zou nemen.

Voor dit onderzoek werd een klein legertje experten ingezet, en stilaan kwamen alle details van de weerzinwekkende daad aan de oppervlakte en bleek dat de versie van de vader en stiefmoeder niet kon kloppen. Volgens hen was er een derde in het spel die hun appartement zou binnengedrongen zijn nadat Alexandre het meisje te slapen had gelegd en terug naar beneden ging om Anna Carolina en de twee andere kinderen op te halen die in hun wagen in de ondergrondse garage zaten te wachten. Die derde zou het kind gedood hebben en het meisje nadien uit het raam gegooid van de zesde verdieping. De experten ontdekten echter bloedsporen in het appartement en in de wagen op de achterbank waar Isabella gezeten had. Er werden ook vezels gevonden op het T-shirt van Alexandre, afkomstig van het beschermende gaas voor het raam van de kinderkamer, dat doorgeknipt werd en waardoor het kind naar beneden gegooid werd. De wedersamenstelling op zondag 27 april wees uit dat die vezels enkel op die manier bleven hangen aan een T-shirt indien er met grote druk tegen het gaas werd geduwd. Een persoon met vergelijkbaar gewicht als Alexandre deed de test, daarbij een pop buiten het raam houdende met hetzelfde gewicht als dat van Isabella. Verder werden er voetafdrukken gevonden op het bed naast het raam die perfect klopten met de teensletsen die Alexandre op die bewuste avond droeg. Ook de tijd die het koppel opgaf bleek niet te kloppen. Het GPS-systeem van de wagen wees uit dat de motor werd stilgelegd om 23:36 en 11 seconden. De hulpdiensten kregen het eerste telefoontje om 23u49, een verschil van 13 minuten. In die korte tijd zou Alexandre het kind naar boven gebracht hebben, te slapen gelegd, het appartement terug afgesloten hebben, terug naar de kelderverdieping gegaan zijn, en samen met Anna Carolina + de twee andere kinderen weer naar boven zijn gegaan waar zij vaststelden dat Isabella verdwenen was, en even later de opening ontdekten in het gaas in de tweede kinderkamer (waar Isabella niet te slapen werd gelegd) en tenslotte het meisje 20 meter lager op het gras zagen liggen.

De wedersamenstelling met de gebruikte pop
De deur van het appartement werd ook niet geforceerd en was volgens Alexandre nog steeds gesloten toen hij terug keerde. De portier van het gebouw bleef volhouden dat er niemand anders binnengedrongen kon zijn, iets wat sowieso al heel onwaarschijnlijk is omwille van de hoge muren en hekken rond het goed beveiligde flatgebouw. Een andere onwaarschijnlijkheid is het feit dat de hulptelefoontjes allemaal afkomstig waren van bewoners van de eerste verdiepingen die de val van het meisje gehoord hadden. Zowel Alexandre als Anna Carolina deden enkel een heel kort telefoontje naar hun respectievelijke ouders. Dit werd later uitgelegd als een vaste regel in de familie waarin afgesproken was om bij eender welk probleem eerst naar elkaar te bellen. De lijkschouwing wees uit dat Isabella gewurgd werd, een wonde vertoonde op het voorhoofd (vandaar de bloedsporen) en pas nadien door het raam werd gegooid. Het kind zou nog niet overleden zijn op dat moment, enkel buiten bewustzijn omwille van de wurging en het zuurstofgebrek in de hersenen. Isabella overleed onderweg in de ambulance. Het onderzoek wees ook uit dat er pogingen werden ondernomen om sporen van de misdaad uit te wissen. De vader van Alexandre is ’s anderendaags in de flat geweest die nog niet verzegeld was, ook zijn zus Cristiane. Beiden worden ervan verdacht wijzigingen te hebben aangebracht die de misdaad kunnen verdoezelen.
De zaak Nardoni schokte Brazilië, velen hingen dagelijks uren aan het scherm om de evolutie van het onderzoek te volgen. De verontwaardiging van de Braziliaanse bevolking kan vergeleken worden met de reacties van de Belgische bevolking na de zaak Dutroux, of met de weerzin die opgewekt wordt bij de misdaad van de Oostenrijker Josef Fritzl.
De rechter Maurício Fossen aanvaardde het dossier en de beschuldiging van openbare aanklager Francisco Cembranelli en loofde zelfs de nauwgezetheid van het onderzoek. Gisterenavond tekende hij het aanhoudingsbevel. Vier en een half uur later werd het koppel in de boeien geslagen en door de politie weggevoerd. Dat verliep niet zonder moeilijkheden. Een menigte van bijna duizend mensen, inclusief de voltallige pers en enkele ronkende helikopters volgden de aanhouding ter plaatse. De politie had moeite om plaats te maken voor de karavaan politievoertuigen die het koppel wegbracht en moest zelfs peperspray gebruiken om enkele heethoofden in te tomen. Bij aankomst hetzelfde tafereel, beiden werden onder de bescherming van vele tientallen zwaarbewapende politiemensen het politiekantoor binnengebracht. De advocaten van het duo lieten al weten dat ze een nieuw verzoek van “habeas corpus” zullen indien. Het is nog maar de vraag of de rechter daar zal op ingaan. Het koppel was al zo vaak te zien op de televisie dat er een groot gevaar zou zijn voor hun veiligheid. Na de eerste voorlopige invrijheidsstelling konden ze onmogelijk buiten komen en brachten al die tijd door in de flat van hun ouders met strenge politiebewaking aan de ingangen.
Reacties»
No comments yet — be the first.