Gemeenteraadsverkiezingen oktober 5, 2008
Posted by Observer in Politiek.Tags: Brazilië, Gemeenteraadsverkiezingen, Prefeito, Titulo Eleitoral, TSE, Vereador
add a comment
Vandaag gaan bijna 129 miljoen Brazilianen naar de stembus om een nieuwe burgemeester (Prefeito) te kiezen, een vice-burgemeester en hun gemeenteraadsleden (vereadores). De stemming begint om 8h en loopt tot 17h. Vrouwelijke kiezers zijn in de meerderheid met 51,7%. Om te kunnen stemmen heeft de Braziliaanse burger zijn “Titulo Eleitoral” (foto) nodig, een bewijs dat hij/zij ingeschreven is in de registers van de kiesgerechtigde burgers. Die “titulo” is niet alleen noodzakelijk om te kunnen stemmen, maar moet ook vaak getoond worden bij het solliciteren voor een baan, zeker als het om een functie gaat als openbare ambtenaar. Op het document staat een identificatienummer en het nummer van de sectie waar de kiezer in kwestie moet gaan stemmen. Brazilië is een erg groot land en de overheid beseft maar al te goed dat vele Brazilianen ver van huis zijn. Wie niet in zijn eigen stad kan stemmen, mag “justificar” (verrechtvaardigen) door een eenvoudig documentje in te vullen, het “formulário de justificativa”. De overheid is vrij tolerant en schrapt de “Titulo Eleitoral” enkel wanneer de kiezer drie verkiezingen na elkaar nalaat om zijn stem te verrechtvaardigen. Wie op reis is naar het buitenland heeft na zijn terugkeer 60 dagen tijd om zijn afwezigheid te verrechtvaardigen.
Bij deze verkiezingen gaat het om 5.563 “municípios” waar een burgemeester & vice-burgemeester moet gekozen worden. In totaal zijn er in al die municípios 52.000 zetels voor gemeenteraadsleden. Voor de drie functies registreerden zich in totaal 380.000 kandidaten. In municípios met meer dan 200.000 inwoners is er een tweede verkiezingsronde mogelijk. Die zal plaatsvinden op zondag 26 oktober, enkel als de winnaar van de eerste ronde minder dan 50% + 1 van de stemmen haalde. Het gaat hier om 74 municípios in 23 verschillende deelstaten.
De gemeentelijke vuilophaaldiensten kunnen morgen weer aan de slag
Vanaf deze verkiezingen is het verboden om een gsm, camera of filmtoestel mee te nemen naar het stemhokje. Stemmen in bermuda en op sandalen mag, badkledij is verboden. Stemmen is verplicht voor alle burgers tussen 18 en 70 jaar, en facultatief voor analfabeten en mensen die ouder zijn dan 70. Het TSE (Tribunal Superior Eleitoral, het hoogste gerechterlijk verkiezingsorgaan) keurde het sturen van het leger goed naar 459 verschillende municípios in 11 verschillende deelstaten. Rio de Janeiro is niet inbegrepen in dat totaal omdat het hier om een bijzondere situatie gaat. In die stad is het leger (fors gewapend) aanwezig in 27 gemeenschappen. Het prijskaartje van het inzetten van het leger liep al op tot meer dan R$ 41 miljoen (15 miljoen euro).
Een van de vele gemeentelijke scholen waar de Braziliaanse kiezer vandaag
zijn stem uitbrengt. In tegenstelling tot wat de foto laat uitschijnen,
gebeurt het kiezen in Brazilië al vele jaren via een electronische urne.
Handjes schudden september 29, 2008
Posted by Observer in Politiek.Tags: ALERJ, Baixada Fluminense, Brazilië, Deputado, Prefeito, Rio de Janeiro, Vereador
add a comment
Dit weekend was het getoeter in de straten van Rio de Janeiro nauwelijks te harden. Volgende zondag zijn het gemeentelijke verkiezingen en dat zullen we geweten hebben. De ene karavaan na de andere deed het verkeer vastlopen, om nog maar te zwijgen van de schreeuwerige “jingles” van de vele kandidaten voor “vereador” (schepen), “deputado” (gedeputeerde) of “prefeito” (burgemeester) die de bevolking luidruchtig en tot vervelens toe oproepen om toch maar voor hen te stemmen. Op de televisie is het al niet beter. Alle officiële Braziliaanse Tv-stations zijn verplicht gratis een halfuur zendtijd af te staan, uiteraard op het moment dat de kijkdichtheid het grootst is (tussen 20 en 21u). Dat hoort natuurlijk allemaal bij een democratie, ware het niet dat sommige kandidaten het wel erg bont maken. Hierbij enkele leuke uittreksels:
De krant Extra (van media gigant O Globo) pakte gisteren uit met onthullingen over de afwezigheid van vele “deputados” op de zittingen van ALERJ (Assembléia Legislativa do Estado do Rio de Janeiro). De zittingen gaan gewoon door maar vele kandidaten voor een herverkiezing sturen hun kat en gebruiken die tijd om stemmen te ronselen op straat. Een deputado verdient maandelijks R$ 13.000 (5.200 euro), maar krijgt dat royale loontje enkel maar als hij alle zittingen bijwoont. Indien hij afwezig is moet hij dat verrechtvaardigen. Afwezigheden worden toegestaan in speciale gevallen voor bepaalde activiteiten in een andere município, of voor het oplossen van specifieke problemen van de “comunidade” die de deputado vertegenwoordigt. Extra wist te onthullen dat verscheidene deputados botweg logen en “justificatívas” ondertekenden die niet met de waarheid strookten, m.a.w. handjes gingen schudden met de kiezer, maar tegelijk ook het rijkelijke loontje opstrijken voor werk dat ze eigenlijk niet uitvoeren. Tussen augustus en 24 september hadden er 23 zittingen moeten plaatsvinden. Door de afwezigheid van de heren politici konden er daar maar 5 van doorgaan.
Of dat nog niet erg genoeg was, werd de zondagseditie van Extra plots massaal opgekocht in de Baixada Fluminense, een randstedelijk gebied waar veel stemmen te rapen vallen. Eigenaars van krantenkiosken werden met wapens bedreigd en verplicht hun ganse voorraad af te staan. Geen enkele van die eigenaars diende een klacht in bij de politie, enerzijds omdat ze betaald werden voor de kranten, maar anderzijds uit pure angst voor represailles. Een en ander doet het begrip democratie wat verbleken. Ter verdediging van de heren deputados ziet u hieronder een opname die gemaakt werd tijdens een zitting van Alerj. Men zou voor minder afhaken.
Met het oog op 2010? augustus 16, 2008
Posted by Observer in Politiek.Tags: Aécio Neves, Brazilië, Dilma Rousseff, Fernando Henrique Cardoso, Geraldo Alckmin, José Serra, Lula, Minas Gerais, PAC, PSDB, Tucano
add a comment
Aécio Neves da Cunha, 48, is een economist en een Braziliaanse politicus. Sinds 2002 is hij gouverneur van de staat Minas Gerais waar hij al zijn tweede ambtstermijn volbrengt. Hij is een “tucano”, lid van de PSDB (Partido da Social Democracia Brasileira), een partij die in 1988 werd opgericht door enkele belangrijke politieke figuren als de voormalige president Fernando Henrique Cardoso. Hun symbool bestaat uit een toekan in de kleuren blauw en geel (zie logo), vandaar dat de leden van de partij “tucano” genoemd worden. Andere bekende tucanos zijn o.m. Geraldo Alckmin (voormalig presidentskandidaat, nu kandidaat voor het burgemeesterschap van São Paulo) en José Serra (op dit ogenblik gouverneur van de staat São Paulo).
Naast Dilma Rousseff (Chefe da Casa Civil, een functie die vergelijkbaar is met die van eerste minister in een parlementaire democratie) is Aécio Neves goed op weg om eveneens een doodgeverfde kandidaat te worden voor de presidentiële verkiezingen in 2010. Neves pakte deze week uit met een aantal kritieken op de regering en nam daarbij geen blad voor de mond, ook al voegde hij eraan toe dat hij goed bevriend is met Lula. Hij zegt ook dat zijn kritiek niet in verband mag gebracht worden met die presidentiële verkiezingen over twee jaar.
De eerste kritiek ging over de uitgaven van de regering waarvan hij vindt dat die uit de hand gelopen zijn. Gisteren vrijdag was Neves op bezoek in Rio de Janeiro waar hij een sociaal project kwam bekijken in de favela Morro do Cantagalo (Copacabana). Dat bezoek vond plaats nadat er eergisteren nog zware schermutselingen waren in die favela tussen de politie en drugshandelaars. Tegenover de aanwezige pers verklaarde hij dat de regering van Lula ook zwaar tekort schiet betreffende de publieke veiligheid. Hij geeft wel toe dat de regering op economisch vlak goede resultaten haalde. Journalist Ricardo Noblat (O Globo) spendeerde een artikel over Neves’ kritieken op zijn blog met meer details. Volgens Noblat zou Neves ronduit gezegd hebben dat Lula zijn tweede mandaat verknoeit en dat de populaire president wel degelijk vooruitblikt naar een derde mandaat. Dat zal niet kunnen in 2010 (in Brazilië mag een president zich niet onmiddellijk opnieuw kandidaat stellen na twee opeenvolgende mandaten), maar wel in 2014. Volgens Aécio Neves is het daarom dat Lula met niemand in de clinch gaat en dat hij de kans verspeelt om de geschiedenis in te gaan als de president die verantwoordelijk is voor noodzakelijke politieke en fiscale hervormingen, ook hervormingen van de arbeidswetgeving en van de sociale zekerheid. Hierdoor zal de volgende president (in 2010) geconfronteerd worden met een vergiftigd geschenk omdat de publieke uitgaven dan nog meer omhoog moeten, en dat in een land dat steeds sneller groeit, aldus Neves. Hij kenmerkt het eerste mandaat van Lula enerzijds door een expansie van de sociale programma’s, een punt voor Lula. Anderzijds werd dat eerste mandaat overschaduwd door een reeks niet aflatende corruptieschandalen, een minpunt voor Lula. Over de PAC-werken (Programa de Aceleração do Crescimento) zegt Neves dat die niet uitstijgen boven het maken van maquettes: “Reis maar eens rond in mijn eigen staat Minas Gerais en probeer maar eens ergens een bouwwerf te vinden van het PAC. Die zal je niet vinden“.
Volgens hem zijn er maar twee opties: ofwel komt er een vereniging van de politieke machten die toelaat dat de volgende president de staat verder kan moderniseren, ofwel wordt die president opnieuw een gijzelaar van de politieke partijen zoals dat gebeurde bij Lula en ook zijn voorganger Fernando Henrique Cardoso. In het tweede geval moeten ze niet op hem rekenen zegt hij. “Er is nog altijd plaats voor mij in de senaat, en ik ben nog jong genoeg om mijn tijd af te wachten“, zo besloot Neves.
Mapa do Tráfico augustus 6, 2008
Posted by Observer in Politiek.Tags: Alessandro Molon, Brazilië, Chico Alencar, Fernando Gabeira, Mapa do Tráfico, Partido Verde, Rio de Janeiro, Vila Cruzeiro
add a comment
Gedeputeerde Fernando Gabeira (PV, de groene partij van Brazilië), kandidaat burgemeester voor Rio de Janeiro, bracht de misdaad van die stad in kaart op zijn website onder de naam “Mapa do Tráfico” (kaart van de drugshandel). Volgens hem zijn er op de getoonde kaarten 71 woongemeenschappen te zien die gedomineerd worden door drugshandelaars, en 85 andere die bezet worden door privé milities.
Fernando Gabeira in de favela Vila Cruzeiro
Vorige zaterdag werd Gabeira lastig gevallen door gewapende bandieten die probeerden te verhinderen dat zijn entourage foto’s maakten, in de favela Vila Cruzeiro. Twee tegenkandidaten (Alessandro Molon van de PT en Chico Alencar van de Psol) werden ook geintimiteerd bij hun bezoek aan een favela. De kaarten werden gemaakt door gebruik van Google Earth. Vier mensen van zijn ploeg werkten er vier weken aan en baseerden zich op informatie van de politie die te vinden is op het internet. Ook gewone surfers hielpen mee.
Klik op de kaart om de uitvergroting te zien
Gabeira verklaarde in een toespraak in de kamer van volksvertegenwoordigers dat hij nog nooit eerder deelnam aan verkiezingen in dergelijke kritische omstandigheden als nu in Rio de Janeiro. Op de kaarten staat in kleuren aangegeven welke stukken van de ‘cidade maravilhosa’ gedomineerd worden, en door welke misdaadfracties. Wie de kaart uitvergroot krijgt een aardig beeld van de ernst van de situatie. Gabeira is geen voorstander van het zenden van militairen om de veiligheid van de kandidaten te verzekeren tijdens hun campagnes in die gebieden, maar gaat wel akkoord dat de militairen aanwezig moeten zijn om de bevolking te beschermen die ook onder druk gezet wordt om te richtlijnen van de bandieten op te volgen bij de verkiezingen. Het is de bedoeling dat de kaarten voortdurend geactualiseerd worden.
De vuile was van verkiezingskandidaten juli 26, 2008
Posted by Observer in Politiek.Tags: AMB, Associação dos Magistrados Brasileiros, Brazilië, José Rainha Júnior, Marta Suplicy, MST, Paulo Maluf, Rio de Janeiro, Rocinha, São Paulo
add a comment
Niet alles is zoals het lijkt, dat blijkt andermaal uit de feiten. José Rainha Júnior, een van de leiders van de MST (Movimento Sem Terra, de beweging van de landlozen) tegen wie al een aanklacht loopt wegens verboden wapendracht, werd de lieveling van de drugshandelaars in Rocinha, de grootste favela van Rio de Janeiro. De huidige chef van het tuig dat drugs verkoopt in Rocinha heet Antônio Bomfim Lopes, bijgenaamd O Nem. De politie slaagde er nog niet in om hem bij de kraag te vatten (dat is slechts een kwestie van tijd), maar vond deze week bij een grootschalige razzia wel bewijzen van de politieke verbondenheid van de drugsbandiet, de MST-leider en Luiz Claudio de Oliveira, de “Presidente da Associação de Moradores” (president van de vereniging van bewoners van Rocinha). Deze laatste is de enige kandidaat van Rocinha voor een zetel van “vereador” (schepen) in de gemeenteraad van Rio de Janeiro. In een document dat volgens de politie zeer duidelijk geschreven werd door de “traficante” O Nem staan richtlijnen i.v.m. met de komende verkiezingen. Hij eist dat de bewoners van Rocinha hun stem geven aan “de enige kandidaat van Rocinha” en schrijft er in niet mis te verstane bewoordingen bij dat “hij geen verlies zal tolereren”. Tegen Luiz Claudio de Oliveira lopen nu al 14 aanklachten bij het gerecht en het zit er dik in dat zijn kandidatuur zal tegengehouden worden door het TRE (Tribunal Regional Eleitoral, het regionale kiestribunaal). Ook op nationaal vlak wordt de vuile was van sommige verkiezingskandidaten uitgehangen.
Verkiezingskoorts juli 1, 2008
Posted by Observer in Politiek.Tags: Excelências, Alagoas, Verkiezingen, Lula Cabeleira, Verkiezingspropaganda, Maceió, Traipu
add a comment
Al even hot als de “Lei Seca” of de gisteren ingevoerde maatregel waardoor lichtere vrachtwagens slechts beurtelings (pare en onpare nummerplaten) mogen rijden in een cirkel van 100 vierkante kilometer in São Paulo, is de verkiezingskoorts die stilaan begint te stijgen. In het najaar zijn er namelijk gemeentelijke verkiezingen in Brazilië en dat zullen we geweten hebben. Ook wie geen belangstelling heeft voor politiek krijgt de propaganda te slikken, tenzij men bereid is het televisietoestel uit te zetten. Dat is not done, Brazilianen kijken overal en altijd naar de televisie: in wachtkamers, restaurants, lanchonetes (snackbars) of gewoon thuis. De tv hoort bij het dagelijkse leven, en de politici zijn zich daar uiteraard zeer goed van bewust. Naast de zendtijd waar de vele politieke partijen recht op hebben zijn er de vele gekochte reclamespotjes, het ene al debieler dan het andere. De toegewezen zendtijd onderbreekt het avondjournaal voor vijf of tien minuten, tijd om even wat anders te gaan doen. Zappen helpt niet, alle officiële Braziliaanse stations zijn verplicht om hun programma’s op hetzelfde tijdstip te onderbreken. Wie kabeltelevisie heeft, of een satellietverbinding, kan wel weg zappen om pakweg even naar Animal Planet te gaan kijken, iets wat beslist veel aangenamer is. De meeste Brazilianen zitten echter op het puntje van hun stoel in afwachting van weeral een nieuwe episode van hun favoriete novela (soap opera) die meteen begint na het journaal. Dat tranendal willen ze onder geen beding missen, de politieke propaganda nemen ze er dan maar bij.
Het Braziliaanse politieke leven is trouwens een levensechte soap opera. In de staat Alagoas werden gisteren zelfs enkele kandidaten gelanceerd die in de gevangenis zitten, in afwachting van hun proces. De ene wordt beschuldigd van moord, de andere van het roven van geld uit de publieke koffers. Ex-burgemeester Luiz Carlos Costa, bijgenaamd Lula Cabeleira werd vorig jaar gearresteerd op beschuldiging van een moordcomplot dat tot de dood leidde van schepen Fernando Alto. Alto was kandidaat burgemeester. Hij had voor zijn dood een brief gestuurd naar de gouverneur Ronaldo Lessa waarin hij het complot openbaarde en Lula Cabeleira beschuldigde. Deze laatste werd nu toch aangeduid als kandidaat burgemeester van Maceió door zijn partij. Indien de Justíça Eleitoral de kandidatuur zou afwijzen, dan staat zijn dochter al klaar om het roer over te nemen. Ziana Costa is een voormalige deputada en staat alvast genoteerd als kandidaat vice-burgemeester.
In Traipu, een van de armste stadjes van Alagoas duidde de PTB ex-burgemeester Marcos Santos aan als kandidaat, zijn vrouw Juliana Kummer als vice. Ook Santos zit in de gevangenis. De strategie is dezelfde: indien hij geweigerd wordt door de Justíça Eleitoral staat vrouwlief al klaar om burgemeesteres te worden. Dat orgaan gaf duidelijke richtlijnen uit en gaf de raad aan de partijen om geen kandidaten te kiezen met een “ficha suja” (strafblad). Een onlangs uitgevoerd onderzoek wees echter uit dat 13% van de kandidaat schepenen in Braziliaanse steden een “ficha suja” hebben. Die gegevens kunnen geraadpleegd worden op de website Excelências, een NGO die klaarheid wil scheppen voor de Braziliaanse kiezer.
Ondertussen hebben de partijen ingezien dat ze toch iets moeten doen en organiseren daarom cursussen voor hun kandidaten zodat ze beter voorbereid zouden worden op hun politieke roeping. Dat had al veel eerder moeten gebeuren, en heus niet alleen in Brazilië.
Ciro vindt Fortaleza een openluchtbordeel juni 28, 2008
Posted by Observer in Politiek.Tags: A Favorita, Ceará, Cid Gomes, Ciro Gomes, Fortaleza, Patrícia Pillar, Pindamonhangaba
add a comment
Een verklaring van deputado Ciro Gomes (PSB - Partido Socialista Brasileiro) over de stad Fortaleza schoot in het verkeerde keelgat van de burgemeesteres van die stad, Luizianne Lins (PT - Partido dos Trabalhadores). In een interview bij een lokaal televisiestation bestempelde de voormalige presidentskandidaat Fortaleza als een openluchtbordeel, in het Portugees “Fortaleza é um puteiro a céu aberto”. Nadien gaf hij een nota uit waarin hij uitlegt dat hij enkel maar bekommerd is over de stijging van de prostitutie in Fortaleza, iets wat hij in verband brengt met pornografie, pedofilie en sekstoerisme.
Actrice Patrícia Pillar en haar man, politicus Ciro Gomes
Het bewuste interview werd inmiddels bij YouTube geplaatst waar het op het moment van dit bericht al bijna 5.000 maal werd bekeken. Sommige internauten geven de politicus gelijk en zeggen dat ze dit verkiezen boven het valse moralisme van andere Braziliaanse politici die corrupt zijn en dollars in hun onderbroek stoppen om naar het buitenland te versassen. Anderen herinneren eraan dat Ciro al vaker stoute uitspraken deed en confronteren hem met de reactie van zijn vrouw (actrice Patrícia Pillar, momenteel een van de hoofdrolspelers in de soap opera “A Favorita” bij O Globo) toen haar gevraagd werd hoe zij haar rol zag als mogelijke First Lady (bij de presidentiële verkiezingen in 2002). Die antwoordde toen laconiek: bij de president slapen. Ciro zwakte dat antwoord later af door te zeggen dat dit maar een grapje was omdat zij beiden altijd tegen elkaar aan lagen te slapen tijdens de vele reizen per vliegtuig gedurende de campagne.
Ciro Gomes werd in 1957 geboren in Pindamonhangaba (leuke naam om uit te spreken) in de staat São Paulo. Hij wisselde enkele malen van partij, was zelf burgemeester van Fortaleza en ook gouverneur van de staat Ceará. Die laatste functie wordt op dit moment ingevuld door zijn broer Cid Gomes.
Fortaleza
Fortaleza is de hoofdstad van de staat Ceará in het noordoosten van Brazilië. De stad bevindt zich aan de kust van de Atlantische Oceaan en herbergt bijna 2,5 miljoen inwoners. Wie meer belangstelling heeft voor Fortaleza kunnen we een bezoekje aan het (Nederlandstalige) forum Fortalezacorner aanbevelen, of bekijk even het promotiefilmpje over deze populaire toeristische bestemming in de rubriek Blog TV, onderaan de Blogroll aan de rechtse zijde van deze pagina.
Geen vertrouwen in politici juni 12, 2008
Posted by Observer in Politiek.Tags: Associação dos Magistrados, Ayrton Senna Tunnel, Campos de Jordão, Flávio Maluf, Forças Armadas, Ibarapuera Park, Maratona de São Paulo, O Globo, Paulo Maluf, STF, Superior Tribuno Federal, Tribunal Superior Eleitoral, TSE
add a comment
De uitslag van een peiling, uitgevoerd door de Associação dos Magistrados (AMB), laat er geen twijfel over bestaan: Braziliaanse politici worden niet vertrouwd door hun kiezers. Dit geldt op alle niveaus maar de slechtste score gaat naar de (vele) politieke partijen in dit land; die krijgen slechts 3,6 punten op een schaal van 10. Gemiddeld scoren alle politieke organen 5,3 op 10. Het leger (Forças Armadas) en de katholieke kerk scoren echter het hoogst: respectievelijk worden die door 79% en 72% van de ondervraagden goedgekeurd. Redenen zoeken voor het grote wantrouwen van de politici is niet moeilijk. Vandaag nog kwam het bericht dat het Tribunal Superior Eleitoral (TSE, het Braziliaanse orgaan dat toeziet op een correcte toepassing van de kieswetten) politici die onder verdenking staan van corruptie toch zal toelaten om deel te nemen aan de komende (gemeentelijke) verkiezingen. En dat zijn er nogal wat.
Paulo Maluf
Deputado federal Paulo Maluf (76) is er zo eentje. Vele Brazilianen zien hem als een politieke schurk, een symbool van de straffeloosheid. In zijn eigen stad São Paulo is hij evenwel populair; bij de jongste parlementaire verkiezingen (2006) haalde hij er 739.827 stemmen, een Braziliaans record. Maar dat neemt niet weg dat er van hem een “ficha suja” (zwart dossier) bestaat met een flinke lijst van verdachte handelingen. Een van die wapenfeiten is de constructie van de Ayrton Senna tunnel die onder het Ibarapuera park doorloopt (in São Paulo) en waarvan de kost per kilometer hoger ligt dan die van de Channel Tunnel. Die tunnel zou 400 miljoen meer hebben gekost dan de normale prijs. Het persoonlijke patrimonium van deze figuur geeft dan ook een forse aanleiding tot de verdenking van corruptie. Hij werd verscheidene malen veroordeeld, maar door de eigenaardigheden van de Braziliaanse rechtspraak kwam het nooit tot een definitieve veroordeling. Eenmaal werd hij verplicht tot een terugbetaling van 200.000 euro, en in september 2005 werd hij en zijn zoon Flávio tijdelijk in de gevangenis gezet door de federale politie. Beiden zaten 40 dagen in de cel op beschuldiging van witwassen van geld, belastingontduiking, bendevorming en corruptie. Het hoogste gerechtshof van het land (STF, Superior Tribuno Federal) oordeelde echter dat zijn gezondheid niet langer toeliet dat hij in de gevangenis bleef en liet hem (en zijn zoon) vrij. ’s Anderendaags werd hij betrapt door de pers in zijn buitenverblijf in Campos de Jordão, pastels etend en bier drinkend. En in 2006 kwam er weer een veroordeling: het STF legde hem een boete op van 480.000 euro omdat hij een dubieus contract had afgesloten met media gigant O Globo voor het coveren van een sportevenement (Maratona de São Paulo). De Braziliaanse justitie beschikt over een dossier met aanwijzingen dat Maluf zowat 446 miljoen dollar heeft staan op buitenlandse rekeningen in belastingparadijzen.
Een spotprent van Paulo Maluf, te vinden op het (grappige) Braziliaanse
Wikipedia alternatief Desciclopédia
Eergisteren kwam dan weer het nieuws dat Maluf door zijn partij (PP) aangeduid werd als kandidaat voor het burgemeesterschap van São Paulo, bij de komende verkiezingen. Geen wonder dat de Braziliaanse burger weinig respect heeft voor politici. Anderzijds is de tolerantie van de Brazilianen onbegrijpelijk. Blijkbaar is voetbal, churrasco (barbeque) en samba leuker dan politiek.
